إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح

  • مقالهٔ هشام جعفر به بررسی ظهور نوعی «الهیات جدید» و آیین شبه‌دینی در میان نخبگان سیلیکون‌ولی می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه رفتارهایی مانند ادعای وجود روح در ماشین، تأسیس کلیسای هوش مصنوعی یا اجرای مناسک نمادین، ناشی از اعترافِ ناخودآگاه مهندسان به ترس از کنترل‌ناپذیری دست‌ساخته‌هایشان و نیاز وجودی‌شان به معنابخشی به فناوری است؛ پدیده‌ای که ریشه در شکست وعده‌های نئولیبرالیسم، فرسایش دموکراسی، زوال اندیشهٔ پیشرفت خطی و پیچیدگیِ «جعبهٔ سیاه» مدل‌های هوش مصنوعی دارد و در نهایت با تبدیل فناوری به یک پروژهٔ نجات‌بخش و شبه قدسی، راه را برای فرار شرکت‌های بزرگ از پاسخگویی سیاسی و تعلیق محاسبات اقتصادی به نفع سرمایه‌داریِ آینده‌محور هموار می‌سازد.

    نویسنده:
    هشام جعفر