مقالهٔ هشام جعفر به بررسی ظهور نوعی «الهیات جدید» و آیین شبهدینی در میان نخبگان سیلیکونولی میپردازد و نشان میدهد چگونه رفتارهایی مانند ادعای وجود روح در ماشین، تأسیس کلیسای هوش مصنوعی یا اجرای مناسک نمادین، ناشی از اعترافِ ناخودآگاه مهندسان به ترس از کنترلناپذیری دستساختههایشان و نیاز وجودیشان به معنابخشی به فناوری است؛ پدیدهای که ریشه در شکست وعدههای نئولیبرالیسم، فرسایش دموکراسی، زوال اندیشهٔ پیشرفت خطی و پیچیدگیِ «جعبهٔ سیاه» مدلهای هوش مصنوعی دارد و در نهایت با تبدیل فناوری به یک پروژهٔ نجاتبخش و شبه قدسی، راه را برای فرار شرکتهای بزرگ از پاسخگویی سیاسی و تعلیق محاسبات اقتصادی به نفع سرمایهداریِ آیندهمحور هموار میسازد.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb